Tynki cementowo-wapienne
Tynki cementowe są mieszanką cementu, piasku i wody. Ich ulepszoną wersją są tynki cementowo-wapienne. Są one dodatkowo wzbogacone o wapno. Tynki cementowo-wapienne istnieją na rynku od ponad 100 lat. Są rozwiązaniem uniwersalnym i trwałym. Można je stosować zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynku.
Tynki cementowo-wapienne można rozrabiać bezpośrednio na budowie. Jednak, aby były one trwałe i dobrej jakości niezbędne jest dobranie odpowiednich proporcji. Nie zawsze jest to możliwe na budowie, dlatego dobrym rozwiązaniem jest zakup dostępnych na rynku gotowych mieszanek cementowo-wapiennych, wzbogaconych dodatkami uszlachetniającymi. Zadaniem tych dodatków jest zapewnienie materiałom odpowiedniej elastyczności i lepszej przyczepności do podłoża.
Tynki cementowo-wapienne mogą być ostatecznym wykończeniem ściany lub stanowić podłoże do wypraw np. gładzi gipsowych czy tynków mineralnych. Grubość nanoszonego tynku cementowo-wapiennego jest podobna do cementowego i wynosi 2-3 cm. Gruby tynk dobrze skupia ciepło i zwiększa komfort akustyczny domu. Tynk cementowo-wapienny w porównaniu z tynkiem cementowym jest bardziej podatny na uszkodzenia mechaniczne i mniej odporny na wilgoć. Jednak jest za to łatwiejszy do wyrobienia i ma większą przepuszczalność pary.
Tynki cementowe i cementowo-wapienne najczęściej są wykorzystywane do tworzenia tynków tradycyjnych. Tynki tradycyjne charakteryzują się warstwowością. Zwykle składają się z dwóch warstw (obrzutka i narzut) lub trzech (obrzutka, narzut oraz gładź lub tynk cienkowarstwowy).
Trójwarstwowe tynki są doskonałe przy nierównych ścianach. Można dzięki nim wyrównać krzywizny - pod warunkiem, że nie są one większe niż 1,5-2 cm. Z kolei dwuwarstwowe tynki są odpowiednie do ścian równo wymurowanych. Tynki cementowe często stosowane są jako obrzutka w tynkach cementowo-wapiennych. Są one tańsze i dzięki temu obniżają całkowity koszt tynkowania.
Tynki cementowe i cementowo-wapienne mogą być kładzione na ściany i sufity z betonu zwykłego, komórkowego, cegieł, pustaków czy powierzchni gipsowych. Ich podłożem może być zatem podłoże mineralne. Nie można natomiast kłaść tychże tynków na podłoża drewniane, metalowe czy z tworzyw sztucznych. Nie zapewniają one odpowiedniej przyczepności. Przed przystąpieniem do właściwego tynkowania należy najpierw zastosować na tego typu podłożach dodatkowe elementy - siatki, maty trzcinowe, dranice czy listewki.
Aby tynki były stabilne i trwałe należy najpierw przygotować podłoże do tynkowania. Musi ono być przyczepne i nośne. Powinno się oczyścić podłoże z kurzu, brudów, luźnych kawałów i innych zanieczyszczeń. Przed samym tynkowaniem należy je zwilżyć czystą wodą.
Po przygotowaniu zaprawy tynkarskiej oraz podłoża można przystąpić do właściwego tynkowania. Zaprawę można narzucać równomiernie przy pomocy kielni lub maszynowo - agregatem tynkarskim.
